ضرب سکه در ارسنجان در عصر آل بویه
نویسنده :اکبر اسکندري             تاریخ درج : 1394/11/6ساعت9:36
برگرفته از : سايت انجمن دانش اموختگان ارسنجان
هر روز که اوراق تاریخ را ورق می زنیم، تحولاتی از شهرها و آبادی ها، در ادوار مختلف، در لابه لای کتب تاریخی مشاهده می کنیم که بیانگر اوضاع و احوال آن روزگار است. دیرزمانی ست عده ای از پژوهشگران به کار تحقیق و تفحص درباره ی ارسنجان میپردازند، اما…

سکه هاي آل بويه

هر روز که اوراق تاریخ را ورق می زنیم، تحولاتی از شهرها و آبادی ها، در ادوار مختلف، در لابه لای کتب تاریخی مشاهده می کنیم که بیانگر اوضاع و احوال آن روزگار است. دیرزمانی ست عده ای از پژوهشگران به کار تحقیق و تفحص درباره ی ارسنجان میپردازند، اما هرچه جلو می رویم؛ گستردگی کار بیشتر نمایان می شود.

 به خوبی آگاه هستیم، بسیاری از وقایع تاریخی از نظر مورخان دور مانده است، اما با گذشت زمان از بسیاری از آثار به جا مانده پرده برداشته و رازهای نهان آشکار می شود. در سه قرن گذشته، گروهی از حکومت داران وقت، برای عبور لشکر، دشت حاصلخیز ارسنجان را، جولانگاه خود قرار داده اند. هنگامی که اقبال ایرانیان رو به زوال رفت و محمود افغان، در زمان شاه سلطان حسین صفوی، فاتح اصفهان گردید و برای رسیدن به شیراز، بر سر مردم ارسنجان فرود آمد، بسیاری از مردم با خانِمان خویش رهسپار کوه جنوبی (قبله) شدند و در آنجا با مشقت سکنی گزیدند تا از هجوم این قوم نابکار و سرگردان نجات یابند، ولی اینکه چند روز در آن درّه پر درخت و صخره ای ماندند بر ما پوشیده است. در این هنگامه یکی از افرادی که به کوه پناه برده و صاحب خطی نیکو بوده در سینه ی صخره ای، تاریخ ورود افاغنه را کنده است که عین عبارت چنین است: «در شهر شعبان سنه 1135 جهت عبور افاغنه وارد شدیم». با همین عبارت کوتاه، موضوعی تاریخی را برای ارسنجانی ها ثبت کرده که در هیچ کتابی نگاشته نشده است. باز سینه به سینه به گوش ما رسیده است که صاحبان ثروت قصبه ی آباد آن عصر ارسنجان برای صیانت اموال کاشانه خود را ترک نکردند و بدین سبب در چنگال بی رحمانه آن قوم غضب آلود گرفتار شدند و آنان برای رهایی از دست این دون صفتان، مالیاتهای گزافی را پرداخت کردند و نیز شنیده ایم که بسیاری از چاه قنات های در سر راه را وحشیانه پر کردند تا مردم این دیار از مشقت کار کردن رهایی نیابند. این بار به سکه ای برخورد کردم که تاریخ گذشته ی ارسنجان را برایم دگرگون کرد و آن سکه ای است که در سال 323 هجری قمری در زمان آل بویه یعنی حسن عماد الدوله ی دیلمی ضرب شده است که این نیز برگ زرینی از تاریخ گذشته ی ارسنجان است. این سکه در هزار و صد و چهارده سال پیش در ارسنجان ضرب شده است که اکنون در عمارت باغ دلگشای شیراز نگهداری می شود که مشخصات پلاک نگهداری آن چنین است: « لوح 236، دوره ی تاریخی: آل بویه، نام سکه: درهم، نام پادشاه: عماد الدوله ابوالحسن (موسس)، محل ضرب: ارسنجان، قدمت: 323 هجری قمری، جنس سکه: نقره».

 

آخرین نظرات ارسالی :
ارسال نظرات:
نام:  
ایمیل:  
متن: