ارسال شده توسط :

روابط عمومی

منبع :

شبکه بهداشت و درمان شهرستان ارسنجان

زمان ارسال :

چهارشنبه,17 خرداد 1396

شبکه بهداشت و درمان

سلامت

تب کریمه کنگو

پیشگیری

نکات بهداشتی

کابوس این روزهای جامعه

هشدارهایی در خصوص بیماری تب کریمه کنگو

ویروسی‌ موسوم به تب کریمه-کنگو که سازمان بهداشت جهانی آن را رسماً ((تب خونریزی دهنده کریمه کنگو))نامیده، تاکنون در آفریقا، بالکان و تعدادی از کشورهای خاورمیانه و آسیا شیوع داشته است.
پرتال جامع شهرستان ارسنجان:

ویروسی‌ موسوم به تب کریمه-کنگو که سازمان بهداشت جهانی آن را رسماً ((تب خونریزی دهنده کریمه کنگو))نامیده، تاکنون در آفریقا، بالکان و تعدادی از کشورهای خاورمیانه و آسیا شیوع داشته است. 200 مورد از این بیماری در اواخر جنگ جهانی دوم در میان سربازهای روس در جنگ با تاتارهای کریمه، منطقه‌ای که امروز مورد مناقشه میان روسیه و اوکراین است، مشاهده شد. در فاصله سال‌های 2002 تا 2008 بیش از سه هزار مورد ابتلا به آن در ترکیه گزارش شد و در همان سال‌ها در کوزوو نیز این بیماری شیوع پیدا کرد. در سال 2010 در پاکستان و سپس در هند مواردی از این بیماری گزارش شد و در سال 1391 خورشیدی 71 مورد ابتلا به آن در ایران گزارش شد که بر اساس گزارش‌ها در هشت مورد منجر به فوت شده است.

 

نکات کلیدی

- ویروس تب خونریزی دهنده کریمه کنگو (CCHF) مسری است و سبب خونریزی شدید می‌شود.

- نرخ مرگ‌و‌میر ناشی از شیوع بیماری CCHF به 40 درصد می‌رسد.

- این ویروس در درجه اول از کنه و دام به انسان منتقل می‌شود. انتقال انسان به انسان ناشی از تماس نزدیک با خون، ترشحات، اندام یا مایعات بدن افراد آلوده ،ممکن است.

- سرایت تب خونریزی‌دهنده کریمه کنگو در آفریقا، بالکان، خاورمیانه و کشورهای آسیایی در جنوب مدار پنجاه درجه شمالی رخ داده است.

- هیچ واکسنی برای پیشگیری از ابتلای انسان یا حیوانات به این بیماری وجود ندارد.

 

تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو (CCHF) یک بیماری مسری ناشی از ویروسی است که از طریق کنه منتقل می‌شود(Nairovirus) و از خانواده Bunyaviridae است. ویروس CCHF سبب بیماری تب خونریزی‌دهنده شدید مسری می‌شود و نرخ مرگ‌ و‌ میر ناشی از آن 10 تا 40 درصد است.

تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو در آفریقا، بالکان، خاورمیانه و کشورهای آسیایی در جنوب مدار پنجاه درجه شمالی شیوع پیدا کرده است که محدوده اصلی سکونت کنه‌ ناقل این بیماری است.

تب ویروسی خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو در حیوانات و کنه

طیف گسترده‌ای از حیوانات وحشی و اهلی مانند گاو، گوسفند و بز میزبان ویروس CCHF هستند. بسیاری از پرندگان نسبت به این بیماری مقاوم هستند، اما شترمرغ مورد مشکوکی است و در مناطق آندمیک، جایی که آنها منشاء ابتلای موارد انسانی بوده، ممکن است در میان این گونه نیز نرخ بالای ابتلا وجود داشته باشد. مثلاً پیش از این شیوع ویروس در کشتارگاه شترمرغ‌ها در آفریقای جنوبی مشاهده شده است. بیماری در حیوانات هیچ نشانه آشکاری ندارد.

انتقال

ویروس  CCHF یا از طریق گزش کنه به انسان منتقل می‌شود یا انتقالش از طریق تماس با خون یا بافت حیوانات آلوده در جریان ذبح یا بلافاصله پس از آن است. اکثر موارد در افراد مرتبط با صنعت دامپروری مانند کارگران کشاورزی، کارگران کشتارگاه و دامپزشکان رخ داده است.

انتقال انسان به انسان ممکن است ناشی از تماس نزدیک با خون، ترشحات، اندام یا دیگر مایعات بدن افراد آلوده باشد. در بیمارستان نیز ممکن است به علت استریلیزه کردن نادرست تجهیزات پزشکی، استفاده مجدد از سرنگ و آلودگی تجهیزات پزشکی ابتلا به این بیماری اتفاق بیفتد.

 

علائم و نشانه ها

طول دوره نهفتگی بستگی به نوع ابتلا به ویروس دارد. پس از ابتلا به علت گزش کنه، دوره نهفتگی معمولا یک تا سه روز است و حداکثر نه روز. دوره نهفتگی پس از تماس با خون و یا بافت آلوده معمولا پنج تا شش روز و حداکثر 13 روز گزارش شده است.

بروز نشانه‌ها ناگهانی است. تب، درد عضلانی، سرگیجه، درد گردن و سفتی، درد پشت، سر درد، چشم‌درد و ترس از نور (حساسیت به نور) نشانه‌های بیماری هستند و ممکن است تهوع، استفراغ، اسهال، درد شکم و گلو درد در ابتدا وجود داشته باشد و سپس نوسانات خلقی شدید و احساس گیجی به وجود بیاید. پس از دو تا چهار روز، ممکن است خواب آلودگی، افسردگی و رخوت جایگزین تحریک شود و درد در ربع بالایی راست شکم قرار بگیرد و هپاتومگالی (بزرگ شدن کبد) قابل تشخیص شود.

سایر علائم بالینی عبارتند از تاکی‌کاردی (ضربان قلب سریع)، لنفادنوپاتی (بزرگ شدن غدد لنفاوی) و جوش و کهیر ناشی از از خونریزی داخل پوست، روی پوست و بر سطوح مخاط داخلی از جمله در دهان و گلو. کهیر ممکن است به بثورات بزرگتری به نام ecchymoses و پدیده‌های خونریزی‌دهنده دیگر مبدل شود.

پیشگیری و کنترل

-کنترل CCHF در حیوانات

کنترل یا جلوگیری از ابتلای حیوانات به CCHF دشوار است و کنه به عنوان عامل چرخه‌ی «کنه به حیوان به کنه» اغلب دیده نمی‌شود و و ابتلا در حیوانات اهلی معمولا ظاهر نمی‌شود. علاوه بر این، کنه‌های ناقل متعدد و فراوان هستند، بنابراین کنترل کنه با مواد کشنده تنندگان (مواد شیمیایی مخصوص کشتن کنه) تنها گزینه واقع‌بینانه در تأسیسات دامپروری به خوبی مدیریت شده هستند.

به عنوان مثال، طی یک مورد شیوع این بیماری در کشتارگاه شترمرغ در آفریقای جنوبی (که در بالا ذکر شد)، اقداماتی انجام شد تا اطمینان حاصل شود که در شترمرغ‌های باقی مانده، کنه وجود ندارد و آنها به مدت 14 روز قبل از کشتار در یک ایستگاه قرنطینه عاری از کنه نگه‌داری شدند. این امر خطر آلودگی حیوانات در طول کشتار را کم کرده و مانع از ابتلای انسان‌هایی شد که در تماس با دام بودند.

-کاهش خطر ابتلا به بیماری در انسان‌ها

با آنکه واکسنی غیرفعال و مشتق از مغز موش علیه CCHF در مقیاس کوچک در اروپای شرقی مورد استفاده قرار گرفته است، در حال حاضر هیچ واکسن بی‌خطر و مؤثری برای استفاده گسترده انسانی در دسترس نیست.

در غیاب واکسن، تنها راه برای کاهش ابتلا در افراد، افزایش آگاهی از عوامل خطر و آموزش به مردم در مورد اقداماتی است که آنها می‌توانند برای کاستن از قرار گرفتن در معرض ویروس به کار ببندند.

در توصیه‌های بهداشتی عمومی به چند جنبه توجه می‌شود:

- کاهش خطر ابتلا از کنه به انسان:

- پوشیدن لباس‌های محافظ (آستین بلند، شلوار بلند)

-پوشیدن لباس با رنگ روشن که امکان می‌دهد کنه به سادگی تشخیص داده شو

-استفاده از مواد شیمیایی مجاز کشنده تنندگان (مواد مخصوص کشتن کنه) بر روی لباس؛

-استفاده از مواد دافع مجاز روی پوست و لباس؛

-بررسی منظم پوشش و پوست برای وجود نداشتن کنه و در صورت وجود، از میان بردن آنها به شیوه‌ای ایمن

-جست‌وجو در اصطبل و مزارع برای از بین بردن یا کنترل کنه‌های مهاجم به حیوانات؛

-پرهیز از رفتن به مناطقی که کنه‌ها در آنها فراوان هستند یا در فصل‌هایی که آنها بیش از هر وقت دیگر فعال هستند.

- راهکارهای کاهش خطر ابتلا از حیوان به انسان

به دست کردن دستکش و پوشیدن دیگر لباس‌های محافظ در صورت سر و کار داشتن با حیوانات یا بافت‌های بدن آنها در مناطق آندمیک، به ویژه در فرایند کشتار، قصابی و جمع‌آوری در کشتارگاه یا در خانه؛

قرنطینه حیوانات قبل از ورود به کشتارگاه و یا استعمال منظم آفت‌کش از دوهفته قبل از کشتار.

*******

درباره بیماری تب کریمه کنگو اکثرا سوال میشود که بهتر نیست به جای یخچال گوشت مستقیما به فریزر برود؟؟؟  خیر.. چرا ؟؟ چون بعد از سر بریدن حیوان و قطع تنفس سیکل انرژی زایی سلولی از چرخه کرپس و مصرف اکسیژن خارج میشود و تا حدود چند ساعت در دمای یخچال در سیکل گلیکولیز و چرخه اسید لاکتیک می ماند این چرخه زیستی نیاز به آنزیم دارد و اسید لاکتیک تولید میکند که گوشت را ترد و لذیذ میکند و عوامل بیماری زا چون تب مالت و تب کریمه کنگو را از بین می برد...اما...اما...اما اگر گوشت وارد فریزر شود دمای زیر صفر ان  انزیم ها را غیر فعال کرده و دیگر اسید لاکتیکی تولید نمیشود و عامل بیماری زا باقی خواهد ماند...پس حتما به مدت ۲۴ ساعت گوشت قرمز و ۴۸ ساعت جگر را در یخچال نگه دارید.

.
نظرات و یادداشت ها
افزودن نظر جدید
نام و نام خانوادگی:
ایمیل:
متن پیام:



تصویر فوق را وارد کنید


طرح "پیاده روی بزرگ از خانه تا مدرسه" با حضور دانش آموزان مدارس ارسنجان،برگزار شد.
نوزاد عجول مادر23 ساله ارسنجانی در راه انتقال به بیمارستان مرودشت،در آمبولانس به دنیا آمد.
دوره آموزشی پیشگیری از رفتارهای پر خطر در جوانان،در جمع کارآموزان اداره فنی وحرفه ای ومرکز ترک اعتیاد ارسنجان ،برگزار شد.
سومین جلسه آموزشی پیشگیری از حوادث حمل و نقل در جوانان درسال97،در جمع کارآموزان فنی وحرفه ای وکارکنان بیمارستان ارسنجان، برگزار شد.
همزمان با هفته قلب ،همایش پیشگیری از بیماری های قلبی وعروقی در ارسنجان ،برگزار شد.